Karmen Dijkstra, 18 juni 2010
Frankrijk , Lyon 19°

À la fin de mon voyage

Lieve mensen,

Waar zal ik eens beginnen...
Ik denk maar bij het einde, en dat is namelijk dat ik besloten heb om terug te gaan naar Nederland. Dit heeft voornamelijk te maken met de slechte zorgen voor het personeel, de onmogelijke huisvesting, de bizarre collega's en al wat meer. Eén wijze les heb ik in ieder geval geleerd; wat ben ik blij met mezelf en wat ben ik blij dat ik wél met beide benen op de grond sta!

Ook dit verslag zal ik weer een aantal hoogtepunten omschrijven.

LADIESNIGHT
Ik dacht een leuke avond te organiseren door aan een paar vrouwelijke collega's te vragen of ze zin hadden in een 'ladiesnight'! Eerst ergens lekker een hapje eten en vervolgens stappen. Ik zou bij een meisje slapen die wel in de stad woonde, zodat ik niet alleen terug hoefde. Zij moest de volgende dag echter weer vroeg werken en wist niet dat er plannen waren om uit te gaan. Iemand anders bood mij aan dat ik dan bij haar kon overnachten. Gelukkig!
Ik kwam er na een paar uur alleen achter, dat ik met een vaag iemand te maken had die me de hele avond zwart maakten, werkelijk op alle manieren die je kunt bedenken. Ook opmerkingen als; 'Je moet niet denken dat je hier elk weekend kunt slapen hè? Ik doe dit om Lianne uit de brand te helpen, maar dit gaat geen gewoonte worden...' Waar ik op dacht: Mijn God, je meent het nog serieus ook! Hoe kun je zoiets nou tegen iemand zeggen? En zeker tegen iemand die je net een paar uur kent! Het was dat het met bakken uit de lucht kwam vallen, anders was ik al lang naar huis gegaan, want ik hield het niet meer! Ben de volgende dag dan ook zo snel mogelijk weggegaan en heb mezelf eens flink op gebak getrakteerd. Toen ik thuiskwam zat ik huilend aan m'n overheerlijke gebakjes, die ineens niet zo overheerlijk meer waren. Leuk als je iets organiseert omdat niemand anders dit doet, je toch een keer dat hok uit moet en je dan zoiets over je heen krijgt!

'DEAR MAMA'
Ik had bijna dagelijks contact met paps en mams omdat ik toch elke avond thuis zat en ik bij hen altijd m'n frustraties kwijt kon/kan. Toen mama een paar dagen later zei dat ze een goedkope vlucht had gevonden en naar me toe kwam was ik dan ook zo blij! Eén van de personen waar ik zo naar verlangden om goede gesprekken mee te voeren, iemand die mij altijd begrijpt en mij altijd de waarheid zal vertellen. Godsamme wat was dat fijn. Hebben het geweldig gehad!

HIPPIE STYLE
Aangezien er super mooi weer voorspeld werd en ik geen zin had om weer het weekend alleen door te brengen, had ik besloten om een barbeque te organiseren. Iedereen zou wat meenemen! Het werd inderdaad waanzinnig mooi weer en iedereen nam inderdaad wat mee! Het festijn kwam een beetje moeizaam op gang, maar toen iedereen een hapje en met name drankje, op had, kwam de sfeer erin. Er waren weer een aantal nieuwe mensen gearriveerd aan het begin van de week, waaronder Sheraaz. En potverdikkie wat heeft hij de sfeer erin gebracht! Hij kwam namelijk met z'n gitaar en mondharmonica aan en begon te spelen als geen ander. Zo ongeveer elk lied kon hij op commando spelen, owja en hij zong er ook nog bij. Waanzinnige stem! Ik heb dan ook, met alle andere die erbij waren, waanzinnig genoten op dat kleedje in het gras op die zwoele zomeravond! Meezingend en wiebelend met de muziek.. Heerlijk!

THE DISASTER
Toen ik dinsdagochtend in de bus zat, opweg naar m'n werk, zag ik afschuwelijke foto's in de krant over een overstroming. Hè?!? In Frankrijk?!? Zo dichtbij?!?
Toen ik op m'n werk aankwam, was het één grote chaos! Mijn taak vandaag was; telefoon aannemen, 'zoveel als mogelijk'. Vanaf dat moment begon het besef een beetje dat het dus toch wel om een flinke ramp ging. Naarmate je de naar verschillende vreselijke verhalen van klanten luistert, komt het ineens best dichtbij! Je hoort veel heftige dingen. Zoals mensen die hun hele hebben en houden kwijt zijn en enkel hun boxershort en een t-shirt hebben, omdat ze 's nacht geëvacueerd werden, een zoon die opbelt omdat zijn vader met 28 andere op een zolderkamer van 4m bij 4m zit en hij ongerust is, een echtpaar die met hun kinderen van 1- en 3 jaar door een modderstroom van 1,5m heen hebben moet baden, mensen die diabeet zijn of hartpatiënt waarvan al hun medicatie nog in de caravan ligt, een man die zegt de camping de komende weken nog niet op te kunnen omdat er eerst nog naar lichamen wordt gezocht... En ga zo maar verder, het ene gruwel na het andere. Deze dagen zijn zwaar, maar je hebt wel het gevoel, ondanks dat je in het begin nog niet veel voor de mensen kunt betekenen en zij afhankelijk zijn van de locale autoriteiten, dat je nuttig werk doet!

LAST TWO WEEKS
De laatste weken zijn aangebroken en ik heb het de afgelopen paar dagen best gezellig gehad, ik hoop dat dit zo blijft tot 1 juli (de dag dat ik vertrek), dan heb ik toch nog een beetje een leuke herinnering aan de afgelopen drie maanden!

Misschien tot snel!

Dikke kus,

Kar

Verras Karmen Lisa in Frankrijk met een belletje via HalloBuitenland.nl